Edyta Piątek - ZnanyLekarz.pl

Kryzys wieku dojrzewania – „przejściowe szaleństwo”

Kryzys wieku dojrzewania – „przejściowe szaleństwo”

W proces dojrzewania młodego człowieka wpisany jest czas załamania dotychczas stosowanych mechanizmów obronnych, które utrzymywały i podtrzymywały zorganizowany i dobrze funkcjonujący obraz siebie i otoczenia. Jednak kryzys młodzieńczy należy traktować przede wszystkim jako normę rozwojową. W jego konsekwencji mają pojawić się nowe sposoby myślenia i zachowywania się. Ten stan „nienormalności” przeżywa zdecydowana większość młodych ludzi oraz w konsekwencji zdecydowana większość ich rodzin.
W trakcie rozwoju psychicznego i fizycznego młodzi ludzie oczekują, że otoczenie uzna ich dorosłość. Jednocześnie pragną aby to samo otoczenie zaspokoiło istniejącą jeszcze potrzebę opieki. Młodzi często nabierają w tym czasie maniakalnego i wszechmocnego przekonania o swojej sile, wielkości i samodzielności. Lekceważą znaczenie rodziców w swoim życiu, ale też całego świata dorosłych. Odrzucają system zakazów i nakazów. Ten sposób funkcjonowania objawia się często okazywaniem złości, odrzucaniem wszelkich argumentów, trzaskaniem drzwiami, hałasowaniem, głośnym odtwarzaniem muzyki. Czas dojrzewania dzieci jest dla ich rodziców, opiekunów, czasem wielkiej próby, mierzeniem się z własną bezradnością, złością, a także różnymi lękami, w tym lękami przeplatanymi wątkami separacyjnymi.
Burząc obraz rodziców, w życiu młodego człowieka pojawia się pustka, którą próbuje zapełnić poszukując innych którzy ją wypełnią: idoli, autorytetów, kolegów itp. Jednocześnie atak na rodziców i związana z nim pustka, związana też z utratą dziecięcej miłości rodziców, wywołują często nastroje depresyjne. Naturalnymi sposobami radzenia sobie z depresją młodzieńczą jest u młodych ludzi rekompensowanie sobie poczucia utraty rodziny i jej obrazu, przez okazywanie agresji, smutku, poczucia winy, poczucia śmierci czy też ogólnego poczucia końca.

Bibliografia:
Namysłowska I. “Psychiatria Dzieci i Młodzieży” Wydawnictwo Lekarskie PZWL (2007) Warszawa
Wilk M. “Diagnoza w socjoterapii. Ujęcie psychodynamiczne” Gdańskie wydawnictwo Psychologiczne (2014) Sopot

Korzystając ze strony www.edytapiatek.pl zgadzasz się na wykorzystywanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz w Polityce cookies więcej informacji

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close